Pedagogiekopvoedkunde



Pedagogiek breed uitgelicht!



Kinderen en jeugdcriminaliteit

Wanneer je als ouder met je kersverse kindje bij het consultatiebureau op de stoep staat, heb je voor de toekomst nog allerlei dromen, idealen, wensen en verlangens. Uiteraard hoop je dat je kind zich voorspoedig zal ontwikkelen tot een verstandige en aimabele volwassene. In de daaropvolgende jaren krijg je er weleens nog wat toekomstdromen bij: dan hoop je dat je enthousiast meeklussende zoon later je timmermansbedrijf overneemt, je altijd-met-de-buurkindjes-in-de-weer-zijnde dochter voor de klas komt te staan en je oh zo voorlijke spruit na het doorlopen van de universiteit een prachtbaan krijgt als advocaat, arts of archeoloog. Blijkt je kind zich echter te ontpoppen als crimineeltje in de dop, dan krijg je het als ouders zwaar voor je kiezen.

Van wangedrag naar crimineel gedrag

Jeugdcrimineel ben je uiteraard niet van de ene op de andere dag: ook op dít vlak moet men onderaan beginnen. Drijft je puber je tot waanzin door vrijwel continu te spijbelen, zich te buiten te gaan aan softdrugs en alcohol en zich op te houden met de meest schimmige types, dan is dit nog geen crimineel gedrag, maar wel een teken aan de wand. Práát daarom met je kind- ook al is een puber vaak zo mededeelzaam als een brok graniet. Probeer erachter te komen wat er achter het gedrag van je kind steekt: probeert hij of zij onzekerheid te overschreeuwen met stoer gedrag? Is er wellicht sprake van een depressie? Mocht de zaak echt uit de hand dreigen te lopen, dan kan je wellicht eens rond de tafel gaan met de ouders van de andere “bendeleden”. Door als ouders één front te vormen, kan je sterker optreden én heb je meer inzicht in waar je puber mee bezig is. Dreigt je kind echt het verkeerde pad op te gaan en kom je er als ouder niet meer uit, schroom dan niet om externe hulp in te schakelen, bijvoorbeeld opvoedingsondersteuning.

Geplaatst in: Forensische pedagogiek

Tags - Pedagogiek: , , , ,